روستای خاچیک

تصاویری از روستای من خاچیک 









عروسی روستایی

داستان عروسی در روستا با عروسی در شهر بسیار تفاوت دارد.

عروسی روستایی این همه بریز و بپاش الکی  عروسی شهر را ندارد.

عروسی روستایی این همه هزینه بیخودی ندارد.عروسی در روستا محدود به  دو سه ساعت شب نیست.

امروزه عروسی در روستاها هنوز با عروسی شهری بسیار تفاوت دارد.درست است که مثل سابق عروس و داماد تا شب عروسی همدیگر را نمی دیدند،ولی هنوز هم سنت ها و آیین های خاصی در عروسی روستایی برگزار می شود.

عروسی در روستای ما(خاچیک) هنوز هم بوی قدیم میدهد.بوی دوستی ،بوی صلح و آشتی

اخیرا به عروسی یک دوست در روستا دعت شدم،علاوه بر تصاویری که در ادامه قرار داده ام توضیحاتی هم یادداشت می کنم تا تصویر ذهنی مناسبی برایتان ایجاد شود.

آماده شدن داماد خیلی هزینه ندارد و زمان زیادی هم هدر نمی رود.ابتدا گروهی از دوستان و اقوام داماد را به سلمانی می برند و بعد از کوتاه کردن مو و تراشیدن ریش داماد را راهی حمام می کنند.بعد از حمام، داماد لباس های دامادی اش را بر تن میکند و راهی مجلس می شود.

داماد در راه سیبی را گاز زده و به طرف جماعتی که برای بدرقه اش آمده اند پرتاب می کند.هیاهویی برپاست و رقابتی جالب برای گرفتن سیب چران در هوا !

باوری سنتی می گوید به دست آوردن این سیب خوش یمن است و کسی که این سیب به او می رسد اتفاقات خوبی در انتظارش قرار خواهد گرفت...

همزمان با این مراسم در طرفی دیگر از روستا عروس در حال آماده شدن است.خبری از مش و مانیکور و تاج فلان و بیسار نیست.

عده ای از زنان روستا ابتدا عروس خانم را پیرایش می کنند .با نخی ساده موهای صورت عروس را بر می دارند و نام این کار بند انداختن است.

با موچین به ابروهای عروس خانم حالت می دهند و موهای اضافی صورت را بر می دارند.با لوازم آرایشی بسیار ساده صورت عروس را آرایش کردهو موهای عروس را می بافند.

لباس عروسی ساده که حتی  ممکن است برای خواهری ، دوستی یا یکی از اقوام باشد را به تن عروس می پوشانند.

اقوام و آشنایان در مراسمی به نام طبق برون میوه ها و هدایا را حمل می کنند.مراسمی بسیار زیبا و جذاب.

داماد هم با اسبی سفید به دنبال عروس رفته و عروس سوار بر اسب را مشایعت می کند.

معمولا جلوی پای عروس و داماد گوسفند قربانی می کنند و با همان گوسفند ها ناهار و شام میهمان ها تدارک دیده می شود.

معمولا عروسی در روستا چند شب و چند روز ادامه دارد و حال تمامی ساکنان و مهمانان دور و نزدیک دیدنی است ....

هر کسی به اندازه وسعش برای عروس و داماد کاری می کند یا تحفه و هدیه ای می دهد.

ارزش کار کسی که آشپزی می کند ، کسی که خانه کادو می دهد با کسی که حتی کفش مهمان ها را جفت می کند برابر است،چون سطح توقع در روستا پایین است.

کار اصلی مراسم عروسی یا به اصطلاح گرم کردن مجلس با  نوازنده و خواننده است که به آنها عاشق گفته می شود .

عاشق نوازی طنین اصلی مراسم های عروسی در روستاست.به علاوه این افراد داستان های زیبایی از گذشته ها نقل می کنند که معمولا به مذاق جوانان چندان خوش نمی آید و بیشتر طالب موزیک های به روز هستند.

بعد از چند شب و  چند روز عروس و داماد راهی سفر ماه عسل شده و بعد از بازگشت سر خونه و زندگی خودشان می روند.

در ادامه تصاویری از عروسی روستایی در روستای سیر در همسایگی روستای خاچیک را برایتان قرار می دهم:













منبع این نوشته : منبع
عروسی ,عروس ,داماد ,روستا ,روستای ,روستایی ,عروسی روستایی ,اصلی مراسم ,روستای خاچیک ,صورت عروس ,ندارد عروسی